تعریف فرایند طراحی از دریچه مسئله

 

فهم تفکر طراحی حتی برای کارشناسان قدری مسئله ساز است. شرح چرایی روش طراحان از دیدگاه های مختلفی صورت پذیرفته است و در این میان، بررسی نگاه طراحان به مسئله رویکرد قابل توجهی است.

همانگونه که می دانیم مسائل طراحی را در دسته مسائل خبیث یا بدتعریف می گنجانند. از ویژگی های اصلی این مسائل شکل نامناسب آنها برای فرمول بندی و اقدام به حل است. به نظر می رسد یکی از دلایل اصلی این پیچیدگی نبود دانش اولیه کافی در رابطه با صورت مسئله های بی همتایی است که هربار به یک طراح ارجاع می شوند. این ویزگی و نبود اطلاعات اولیه کافی باعث می گردد طراحان به شیوه راه حل محور دست بزنند و با رفت و آمد چندین باره میان مسئله و راه حل دانش کافی را در رابطه با ماهیت مشکل بدست آورند. یعنی طراحان آموخته اند چگونه به واسطه تلاش بر حل مسئله، ایده پردازی و شکست راه حل هایشان، اطلاعات کافی در رابطه با چیستی مسائل را بدست آورند.

به این ترتیب با هربار ایده پردازی برای بخشی از مسئله، نمودهای جدیدی از آن آشکار می گردد واطلاعات بدست آمده برای بازتعریفی نوین از مسئله به کار گرفته می شود. این روند در بسیاری از شرایط تا پایان ادامه می یابد و طراح همزمان با شکل دادن به راه حل اطلاعات جدیدی در رابطه با صورت مسئله بدست می آورد. به گونه ای که برخی محققین ادعا می کنند طراح همزمان با اتمام پروژه و یافتن راه حل است که تعریف کاملی از مسئله بدست می آورد.

این مطلب با نگاهی به کتاب فرایند های طراحی ترجمه آقای دکتر علیرضا اژدری و همکاران تهیه شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

1 × 4 =